Günah ve Varoluş

İnsan, varoluşunda mevcut olan çelişkileri gidermenin yolunu bulmaklayükümlü değildir. Ona düşen tüm belirsizliğine rağmen kendi varoluşunuciddiye almaktır. İnsan kim olduğunun cevabını bulmaya çalışırken kim olacağısorusuyla karşılaşır; kim olacağına odaklandığında ise kim olmak istediğisorusuyla baş başa kalır. İnsan her kendini arayış sürecinde belirlenmemişbir kendilik olarak varoluşunu yaşamaya devam eder. Bu, onun hiçbir zamankendini kendinde yakalayamayacağı anlamına gelmektedir. İnsanın elindekitek dayanak olmakta-olduğu bilgisi olup buradan temin edeceği tek istikametde kendi varoluşuna dâhil olmasının gerekliliğidir. Dünya bir oluş alanı olarakyaratılışın mekânıdır. Varoluş ya kaderine girerek ya da takdire maruz kalarakdevam eder. Günah, insanı kaderindeki başrole davete eden Varlığın çağrısınabigâne kalmaktır. Günah onu özgürlüğünden eden bir zorbanın boyunduruğualtına girmektir. Her varoluş atılımı bir yeniden varoluş olduğu için içindehata payını zaten barındırır. Ancak hatanın kendisini bir varoluş imkânıbellemek insanı özgürlüğünden eden bir aldanışa dönüşür. Günah ne insanısürekli Tanrı'nın lanetine maruz bırakan silinmez asli bir olgu ne iflah olmazarzunun insan varoluşunda zayıflık doğuran kılıfı ne artık miadı dolmuş veyerini suç kavramına terk etmiş eski bir zapturabt aracı ne de insanı zorba birTanrı'ya boyun eğdirme girişiminin korku ve tiksinti üreten imgesidir. Günah,bütün zaaflarına rağmen kendi varoluşunun sorumluluğunu üzerine almış birinsanın, kendilik kazanma sürecinde gerçekleşecek her varoluş atılımındakihata payıdır. Günah olasılığının varlığı insan hayatına risk kattığı için varoluşatılımına özgürlük ve değer katar. Ancak günahın bir hayat tarzı haline gelmesi,riski yok ederek insanı özgürlük ve değerden mahrum bırakır. Atılım zevkibarındırmayan bir hayat ise hem insan hayatı olma vasfını hem de yaşanmayadeğer oluşunu kaybeder.